14 AGURTZANE
Argazkiz jositako ispilu baten parean dago Agurtzane. 12 urteko neskato baten gorputza bilutzia isladatzen da. Gorputz txikia, jostailuzkoa, emakumetzen hasi berria. Kulero urdin batzuek bere zati intimoa estaltzen diote, eta kolore bereko bularretakoek txikiak, oraindik marka xume bat besterik ez diren titiak.
Eskua sabel gainean jarri, masailak airez bete eta asperen luze batekin hustutzen ditu, ispiluari begira.
"Buff... Gehiegi jan dut. Oparitutako praketan sartuko ote naiz? Eta kamiseta? Ziur tripa markatzen didala..."
Agurtzanek ohe gaineko kamiseta naranja hartzen du. Jantzi gabe, bularraren aurrean ipintzen du eskuin besoaz eutsiz. Ispiluko argazkiei begiratzen die Agurtzanek, hauen onespen isilaren zain. Denbora apur bat igaro ondoren, kamiseta ohe gainean tolesten du, eta prakak hartzen ditu.
Ateko maratilaren soinua entzuten da atzean. Agurtzanek, izututa, jauzi egiten du esku zimurtu bat bere sorbalda biluzian pausatzean.
- Aitona!! Biluzik nago!! Alde!! -ohiukatzen du Agurtzanek, haur ahots finez, prakak lurrera botaz, aitonarengandik urrunduz.
Aitonaren eskuan kolorezko paperez eta zintaz apaindutako paketetxo bat dago.
- Tori, Agurtzane, oparia. Afal orduan em...
- Ez al didazu entzun? - mozten du Agurtzanek, korrika ohera gerturatuz - Ospa!
"Lehen sendagai bila, orain hau... Beti aitona inguruan, momenturik okerrenean... Beti bezela..."
Oheko burukoaren azpian eskua sartu, eta pixama ateratzen du. Bitartean, aitonaren begiek, urduri, irrikiz, Agurtzaneren gorputza zeharkatzen dute. Titizorroan sotilki markatzen diren bularraei so geratzen da. Aitonaren ezpainak plazer keinu batean uzkurtzen dira. Aitonaren eskuak gogor estutzen dira. Aitonaren bekokian izerdi perla txikiakagertzen dira. Zimurtutako zerbait hazten hasten da.
- Baino oparia...
- Ze opari! Ez nauzu ikusten? Biluzik nago! Ospa!!!! - dio Agurtzanek haserre.
Pixama gisa erabiltzen duen kamiseta luzea janzten du Agurtzanek. Izterren erdiraino iristen zaio. Makurtu, eta lurrera botatako prakak jasotzen ditu Agurtzanek, aitonaren begiradapean.
"Aggh... Izterrertara begira dut... Senti dezaket, zerbait likatsuak ukituko banindu bezala... Senti dezaket, izterretan gora datorrela... orain prakak jasotzen makurtuta nagoela..."
Galtzak jaso ondoren zutik jarri eta aitonari gaua baino beltzagoa eta izotza baino hotzagoa den begirada iltzatzen dio Agurtzanek. Gelatik irten aurretik aitona ohera hurbiltzen da, eta oparia, urduritasun izerdiz bustitako oparia, ohe gainean uzten du.
Gelaren bakardadean Agurtzaneren masailak malkoen ohe bihurtzen dira.
********
Lasaigarrien eraginpean Agurtzaneren amak negar egiten du alabaren ohearen alboan.
- Zergatik...
Eskua sabel gainean jarri, masailak airez bete eta asperen luze batekin hustutzen ditu, ispiluari begira.
"Buff... Gehiegi jan dut. Oparitutako praketan sartuko ote naiz? Eta kamiseta? Ziur tripa markatzen didala..."
Agurtzanek ohe gaineko kamiseta naranja hartzen du. Jantzi gabe, bularraren aurrean ipintzen du eskuin besoaz eutsiz. Ispiluko argazkiei begiratzen die Agurtzanek, hauen onespen isilaren zain. Denbora apur bat igaro ondoren, kamiseta ohe gainean tolesten du, eta prakak hartzen ditu.
Ateko maratilaren soinua entzuten da atzean. Agurtzanek, izututa, jauzi egiten du esku zimurtu bat bere sorbalda biluzian pausatzean.
- Aitona!! Biluzik nago!! Alde!! -ohiukatzen du Agurtzanek, haur ahots finez, prakak lurrera botaz, aitonarengandik urrunduz.
Aitonaren eskuan kolorezko paperez eta zintaz apaindutako paketetxo bat dago.
- Tori, Agurtzane, oparia. Afal orduan em...
- Ez al didazu entzun? - mozten du Agurtzanek, korrika ohera gerturatuz - Ospa!
"Lehen sendagai bila, orain hau... Beti aitona inguruan, momenturik okerrenean... Beti bezela..."
Oheko burukoaren azpian eskua sartu, eta pixama ateratzen du. Bitartean, aitonaren begiek, urduri, irrikiz, Agurtzaneren gorputza zeharkatzen dute. Titizorroan sotilki markatzen diren bularraei so geratzen da. Aitonaren ezpainak plazer keinu batean uzkurtzen dira. Aitonaren eskuak gogor estutzen dira. Aitonaren bekokian izerdi perla txikiakagertzen dira. Zimurtutako zerbait hazten hasten da.
- Baino oparia...
- Ze opari! Ez nauzu ikusten? Biluzik nago! Ospa!!!! - dio Agurtzanek haserre.
Pixama gisa erabiltzen duen kamiseta luzea janzten du Agurtzanek. Izterren erdiraino iristen zaio. Makurtu, eta lurrera botatako prakak jasotzen ditu Agurtzanek, aitonaren begiradapean.
"Aggh... Izterrertara begira dut... Senti dezaket, zerbait likatsuak ukituko banindu bezala... Senti dezaket, izterretan gora datorrela... orain prakak jasotzen makurtuta nagoela..."
Galtzak jaso ondoren zutik jarri eta aitonari gaua baino beltzagoa eta izotza baino hotzagoa den begirada iltzatzen dio Agurtzanek. Gelatik irten aurretik aitona ohera hurbiltzen da, eta oparia, urduritasun izerdiz bustitako oparia, ohe gainean uzten du.
Gelaren bakardadean Agurtzaneren masailak malkoen ohe bihurtzen dira.
********
Lasaigarrien eraginpean Agurtzaneren amak negar egiten du alabaren ohearen alboan.
- Zergatik...
posted by Eraiki_Eraitsi at 6:52 AM
3 Comments:
Ziur hiltzailea guk esandakoa zela (Esti, Imanol eta hirurok) ta orain buelta emango diozula, je, je. Nik esandakoa ez bada bigarren aukera bat dut buruan, kontauko dizut, ez ditut gainontzeko irakurleak izorratu nahi eta.
Ondo izan!
Mmmmmm...
Erantzun Kriptiko bat dut... Imanolek ulertuko lukeena soilik:
"Naoki Urusawak asko irakatsi dit"
Jejeje...
Ba ez det Naoki Urusawan komikirik irakurri, ezta bere komikietan oinarritutako animerik ikusi eta ez dakit zer irakatsi ote dizun, ta zu ezagututa hobe ez jakitea, je, je, je.
Portzierto, barrendero-picadero, barredor-picador elkarrizketa hura nola izan zen azaldu behar didazu nire blogean jartzeko
Post a Comment
<< Home